Bert Brussen is wat je noemt een opinion leader. Hij heeft een uitstekend bezocht blog, een grote schare volgers op Twitter en hij schrijft onder meer voor Nu.nl, Geen Stijl en het door hem opgerichte DeJaap.nl. Een man met invloed, die de toon zet in vele debatten. En dat is jammer, want het is vaak geen prettige toon. Bert Brussen schalt en krenkt, scheldt en beschadigt. Soms tegen volslagen onschuldige voorbijgangers. Je hoeft bij wijze van spreken maar verkeerd naar hem te kijken of hij gaat los. Met grof geweld.

Als hij een opponent in je vermoedt, wijdt hij een artikel aan je op zijn blog. Dit werkt als virtuele schandpaal. Iedereen mag alles over je zeggen, de vaste bezoekers zoeken uit hoe je heet en waar je woont, wat je werk is en wat je elders ooit geschreven of gedaan hebt, om je vervolgens belachelijk te maken of te insinueren dat je een kluns bent die wel slechte kwaliteit zal leveren. Op je argumenten wordt niet ingegaan. Want, zo zegt Brussen: ?Ik ga mij niet tegenover jou verantwoorden. NOOIT?.

Je kunt zelfs geen milde kritiek hebben op Bert Brussen. Ben je het niet met hem eens, dan ben je de vijand . En dan worden geen middelen geschuwd om je door het slijk te halen.

Eerder schreef ik op mijn blog een artikel met kritiek op de manier waarop Bert Brussen te keer ging tegen iemand die een relativerende tweet schreef over een akkefietje van Brussen met justitie. Ik benaderde het onderwerp met wat overdrijving en metaforen, zoals je dat doet in een column. Dat artikel ging niet per se over de mens Brussen, maar over de blogger en de agressieve manier waarop mensen op zijn blog aangepakt worden. Ik gaf wat concrete voorbeelden en legde uit waarom mij de toon op BB?s blog tegen de borst stuitte. Voor Brussen was mijn column aanleiding om direct het ultieme bewijs te leveren voor mijn gelijk. Hij schreef een uitzinnige rant over mij als persoon. Op mijn argumenten volgden geen argumenten. Hij was puur uit op beschadigen.

Onder de kop: Gregor Hakkenberg, een minderwaardig mens beweerde Brussen eerst dat ik heel gemeen op een anoniem blog en met een ?anoniem Twitteraccount? tegen hem te keer was gegaan. Nou heet mijn blog inderdaad geen Gregorhakkenberg.nl, maar anoniem? Ik ben al 10 jaar Krek., mijn bedrijf heet Krek. en ook op mijn Twitteraccount @krekhak staat mijn naam er gewoon bij, dus je kunt moeilijk beweren dat ik me probeer te verschuilen. Bert Brussen beweerde dat wel. En vervolgde met de onthulling van mijn werkelijke naam en mijn geboortedatum.

Mijn geboortedatum? Ja, want daaruit blijkt dat ik een generatie ouder ben dan Bert Brussen. Ik ben (met wat creativiteit) nog n?t van de babyboomgeneratie en dat is voor de huidige dertigers al voldoende om iemand te diskwalificeren. Een vieze babyboomert.

Kreeg ik verder nog te horen waarom het w?l moet kunnen, dat te schande maken van tegenstanders? Waarom ik ongelijk had met mijn kritiek op de bezoekers van Brussen? Nee. Bert Brussen heeft aan niemand verantwoording af te leggen. Hij is een vrij man. Hij zegt en doet wat hij wil, zonder aanzien des persoons. Dat daarbij af en toe onschuldige slachtoffers vallen, is zijn probleem niet.

Goed. Je zou kunnen zeggen: ?Laat hem. Besteed je energie aan iets belangrijks.? Je hebt gelijk, maar Bert Brussen deed iets waardoor ik vastberadener werd. Hij bande mij van zijn blog. Ik had namelijk regel 1 gebroken: Gij zult geen openlijke kritiek leveren op Bert Brussen.

Zelfs niet als die kritiek redelijk is, en met argumenten omkleed? Nee, zelfs dan niet. Je kunt het zien als je de reacties op Bbrussen.nl bekijkt. Zodra iemand zelfs maar een voorzichtig vraagteken plaatst bij de handelswijze of argumenten van de blogbaas, reageert deze als door een wesp gestoken.

Bert Brussen weert mij van het platform dat hij zelf voor mij gebouwd heeft (het aan mij gewijde artikel). Dus moet ik hem op een ander terrein tegemoet treden. Twitter is een mooie plek om iemand te confronteren met zijn uitspraken en daden. Dus reageerde ik daar af en toe op @bertbrussen. En wat doet hij? Hij blokt mij, zodat ik hem niet kan volgen. Maar ik kan natuurlijk wel gewoon actief gaan kijken wat hij allemaal te melden heeft. En daar in mijn eigen Twitter-account (@krekhak) op reageren. Bovendien ben ik niet de enige die af en toe een tegengeluid laat horen. Steeds meer mensen spreken hem aan op zijn uitspraken en de manier waarop hij mensen te grazen neemt. Kort daarna doet Bert zijn twitteraccount dan maar helemaal op slot.

Welke wegen resten mij nu nog om in discussie te geraken met Bert Brussen? Ik kan zijn blog nog lezen, en zijn artikelen op andere platforms zijn ook openbaar. Daar kan ik op reageren. Niet op zijn blog, maar wel hier op het mijne. Dat doe ik dus. Verder probeer ik hem te prikkelen om w?l te reageren. Daarbij trek ik diverse registers open. Soms een beetje grof, soms een beetje humor, en af en toe zelfs een beetje onheus. De methode Bert Brussen, zeg maar.

Wel probeer ik het netjes te houden, door mijn kolommen te sluiten voor doorgedraaide derden die in mij een strijdgenoot menen te herkennen en die mijn blog misbruiken voor hun onsamenhangende antibrussenblubber. Ik heb niemand nodig om het vuile werk voor me op te knappen. Mijn blog is niet bedoeld als schandpaal waar iedereen Bert Brussen mag bashen zonder dat deze iets terug kan zeggen. Dat hij zijn blog w?l op die manier gebruikt, is immers precies wat ik hem verwijt.

Ik ben niet degene die het debat uit de weg gaat. Het zou Brussen sieren als hij mij zou uitnodigen om de discussie over de grenzen van de vrijheid van meningsuiting voort te zetten. Op een normale toon, zonder persoonlijke aanvallen, op het door hem hiervoor geopende podium.

Doet hij dat niet, dan rest me niets dan zelf regelmatig een plaagstootje uitdelen. Niet als ?fulltime? stalker zoals Bert Brussen mij afschildert. Maar een paar uurtjes per maand heb ik graag over voor het open debat. Want ook d?t is vrijheid van meningsuiting.

NOOT: dit artikel was verloren gegaan in de server crash (zie het artikel hieronder), maar nog te achterhalen op MediaNetwerk. Ik heb het dus opnieuw geplaatst. Heb alleen het woord 'stalk' in de titel tussen aanhalingstekens gezet. Net zoals dat in het origineel het geval was.